Sevgili Günlüğüm ve değerli blogcu arkadaşlarım
Uzun bir süredir buralardan ayrı kaldım. Bunun sebebi hem içinde bulunduğum şartlar hem de belki kötü şeyler yazarım diye kızgınlığımın ve kırgınlığımın geçmesiydi.
Bana yorumlarıyla destek olan, merak edipde giren, halimi hatrımı soran herkese gönülden teşekkürler. Her ne kadar ben arkadaşlarımı tek tek ziyaret edip yorum yazamasam da hep aklımdalar ve hep hatıralarla kalbimdeler. Bunu bütün samimiyetimle söylüyorum. Zaten beni az çok tanıyanlar buna inanacaklardır.
Burdan hepinize çok selamlar gönderiyorum... Ne olur beni yalnız bırakmayın, Bir güzel söz bile insana umut veriyor unutmayın. Dipsiz bir kuyuda olan insan için, iğne deliği kadar da olsa bir yerden ışık gelse ne kadar önemlidir değil mi?
Gelelim bir kaç aylık geçmişim özetine....
Öncelikle aşağıda sizlere sunduğum mektubuma hiç bir yerden, hiç bir şekilde karşılık gelmedi. 
Tuğba cığımın yorumunda yazdıkları doğru çıktı yani. AKP ye, başbakana, cumhurbaşkanına, milletvekillerine , herkese yazdım. Ama Allah'ın bir kulundan cevap gelmedi. Bayramda ise bayram tebriği göndermişler, onlara verdiğim ve cevap beklediğim mail adresime ... Ne güzel, sanki bayramın bayram da.....
Öncelikle şunu açıklamak istiyorum. Bazı ziyaretçilerim benim sadece sorunumun işsizlik olduğunu düşünmüşler. Eğer baştan sona kadar tüm yazılarımı okursalar memnun olurum. Çünkü işsizliğin yanı sıra mağdur olduğumuz konu adaletsizlik. Başvurduğumuz kurumların hepsi bize uygun kadro yok diye cevap verirken, bizimle aynı anda eşimin kaç arkadaşı atandı bir bilseniz... (hepsinin isimleri kayıtlı anında ispatlarım)...Daha önce de belirttiğim gibi atama için gerekli özelliklerde "DAYI" bulamadık ve eşim şu anda mesleğini icra edemiyor. İşsiz demiyorum. Çünkü bir kapıyı kapatan Allah (c.c.)bir kapıyı açar ve insana rızkını bir şekilde gönderir ve gönderiyor da. buna kalpten inanıyorum. Zaten dünyadan rızkın kesildiği zaman, canın alınırmış.
Neyse ben arkadaşlarım için neler yaşadığımı anlatayım. Eşimin sözleşmesi bitti ve ataması yapılmadı. Bende beni aylardır madur eden, maaşımı vermeyen, sigortamı yatırmayan şere...iz işyerimden ayrıldım. Taa maraştan ayrılıncaya kadar kalan paramın peşinde koştum ama nafile. Hep vaatte bulunmuşlar meğer. Sevgili patronum hatta ben evimi toplamaya başlamışken bile "gitme biz senden memnunuz, eşine de burda bir iş veriririz. 400 + 400 geçinir gidersiniz dedi..Sanki o zamana kadar hakettiklerimi verdi de...Halbuki şirketin kötü günlerinde bize sabredin geçecek diyorlardı. Onlara defalarca söyledim: ben şimdi sabrederim ama, siz benim kötü günlerimde yanımda olacakmısınız diye." Bana dediler ki, sizi hiç bir zaman mağdur etmeyiz. Hepsi yalanmış. Ben en son zamana kadar sabrettim ve sonunda patladım. Patlama sebebim ise para vermedikleri için değildi. (Anlayışım sonsuz, para olmayabilir vs. veremez insan ama insan şerefsiz ve yalancı olmamalı) KAvga sebebim, yalan söylemeleriydi. Eşim para verecekler diye şirkete gitti. Ben evdeyim. Eşime demişlerki biz Cemile hn la görüştük işler düzelesiye kadar aylık asgari ücretten değil 300 Ytl den vercez diye. Eşim de demiş ki biz sizinle böyle görüşmedik ama. Ekim 5 inde kalanı vercez demişler, eşimi göndermişler. Eşim eve gelince bunları bana söyledi. Başımdan kayna sular boşaldı. Elim ayağım titredi. Nasıl sinirlendim, nasıl ! Yalancılığa asla tahammülüm yok .... Bamtelime basmışlardı..Ne zannediyorlardı bunlar kendilerini. Acaba çok mu enayi gözüküyorduk dışarıdan. Eşimden müsade istedim, bu kadar sabır yeter , ben artık ağzıma geleni söyleyebilirmiyim dedim. (izin almamın sebebi şirketin sahhhipleri patronlarım, eşimin kaç senelik ahbap-tanıdık olmaları, ve benim saygı sınırını aşmamam gerektiğini düşünmemdi.) Ben tel açıyorum açıyorum cevap vermiyorlar. Telefon açılmayınca başladım giyinmeye acele acele, elim ayağım sinirden titreye titreye giyinmeye başladım. Şirketi basacağım. Ben giyinmiş çıkarken aradılar beni. Ben açtım ağzımı yumdum gözümü her şeyi söyledim. "-Sizin eş dostluğunuz yalanmış, niye yalan söylüyorsunuz? bana hiç bir zaman 300 demediniz, ben yasal yollara başvurmasını da bilirdim ama aradaki dostluğu önemsedim ama siz önemsemediniz vs. vs. " -iyi tamam asgari ücretten göndeririz ayın 5 inde paranı dediler. bugün ayın 27 si daha ne para var ortada ne pul. istemiyorum paranızı alın sizin olsun hakkımıda helal etmiyorum, zehir zukkum olsun dedim. - Biz senin paranı üstümüzde koymayız dediler. tabi hepsi yalan... Şerefsizler, haysiyetsizler.......daha neler diyeceğimde Allah a havale ediyorum.....
Neyse Ramazanda aç bi ilaç evimizi toplamaya başladık. Offf Allahım ...!!!! bana bir daha o günleri yaşatmasın. Anamdan emdiğim süt burnumdan geldi derler ya. Birincisi o mübarek ayı gereğince yaşayamadık. İkincisi biz işsiz kaldıktan sonra, bir Allah ın kulu kapımızı çalıpta ne yapıyorsunuz demedi. Zaten Maraşın merkezinde 35-40 dairelik metropol bir apartmanda oturuyorduk. Bir tanecik iyi komşum vardı. (Antepli, Zeliha Hocam) kulakları çınlasın onla iyiydik. Oda ev sahibinin azizliğine uğradığı için Allah kendisine ev almayı nasip etti gitti. Ona burdan çok selamlar sevgiler. Merveyi ve onu kocaman öpüyorum )..Bir arkadaşım hatta bacım dediğim onlar da gelmedi. Gerçek sebebini şimdiye kadar öğrenemedim. Kandık candık.. Onun gelmek istediğine, yanımda olup yardım etmek istediğine eminim ama şartlar izin vermedi sanırım. neyse lafı uzatmıyım, Bir köroğlu bir ayvaz, haftalarca evimizi topladık eşimle, koca koca mobilyaları söktük. Ben ona çıraklık yaptım. Gücümün yetmediği zamanlar oturup ağladım. Oruçluyduk ve halimiz kalmıyordu. Karar verdik gece çalışıp gündüz uyuyacaktık. Geceleri 3-4-5- e kadar eşya toplayıp paketliyorduk, öğlen 11 e kadar uyuyorduk.
Vesselam lafı uzatmayayım.... Şimdi Kütahya'dayım, Annemlerde abimlerde kalıyorum. Ama kendi evimi çok özlüyorum ve evim olmadığı için çok mutsuzum. Ama şükür halime...
iş arıyorum ama bulamadım ;( Biz sizi ararız diyorlar ;) Hala gülebiliyorum.
Eşim askere gidecek Aralık 1 de sınav, Aralık 12 teslim...
Eşimde askere gidince .............Daha Sonra ben,,,,,.
Evsiz.......
İşsiz......
ve Eşsiz kalacağım....
Allahım Bana ve benim durumda olan herkese yardım et....
Her ne kadar uzun zamandır, kötü olaylarla , kötü insanlarla da karşılaşsam da
Allahım benden ümidimi alma....
Beni ayakta tutan tek şey güzel günlerin geleceği umudu..
Umutsuz ümitsiz inançsız yaşatma Allahım....
